این پژوهش با هدف بررسی و مقایسه تأثیر حکمرانی سازمانی و سبک‌های رهبری بر رفتار سازمانی کارکنان دانشگاه‌های استان بوشهر انجام شد. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی ـ پیمایشی با رویکرد تحلیل علّی ـ مقایسه‌ای است. جامعه آماری شامل کارکنان اداری و آموزشی دانشگاه‌های استان بوشهر بود که ۱۲۳ نفر از آنان به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد حکمرانی سازمانی، سبک‌های رهبری و رفتار سازمانی گردآوری شد. روایی و پایایی ابزارها تأیید و داده‌ها با بهره‌گیری از آمار توصیفی و رگرسیون چندگانه در نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که حکمرانی سازمانی و سبک‌های رهبری هر دو تأثیر مثبت و معناداری بر رفتار سازمانی کارکنان دارند و بخش قابل توجهی از تغییرات این متغیر را تبیین می‌کنند. همچنین، سبک‌های رهبری در مقایسه با حکمرانی سازمانی نقش مؤثرتری در پیش‌بینی رفتار سازمانی ایفا کردند. نتایج بیانگر آن بود که سبک‌های رهبری بیشترین تأثیر را بر تعهد سازمانی و رضایت شغلی داشته‌اند، در حالی که حکمرانی سازمانی نقش برجسته‌تری در بهبود عملکرد شغلی و همکاری سازمانی ایفا کرده است. در مجموع، تقویت سازوکارهای حکمرانی سازمانی همراه با به‌کارگیری سبک‌های رهبری حمایتی و تحول‌آفرین می‌تواند زمینه ارتقای رفتار سازمانی، افزایش اثربخشی و کارآمدی، بهبود عملکرد و ارتقای کیفیت خدمات آموزشی و اداری دانشگاه‌ها را فراهم سازد.