پژوهش حاضر به بررسی فرایند شکل گیری استقلال مالی در نهادهای عمومی با تکیه بر ظرفیت های منطقه ای پرداخته است. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از نظریه داده بنیان به روش استراوس و کوربین طراحی شد. جامعه آماری شامل حسابداران ارشد و مدیران مالی نهادهای عمومی بود. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 13 نفر از مدیران مالی و حسابداران ارشد جمع آوری و پس از حذف موارد تکراری، به روش نمونه گیری هدفمند تحلیل شدند. فرآیند تحلیل شامل سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی بود تا مدل پارادایمی روابط میان متغیرها استخراج گردد. تحلیل داده ها نشان داد که در بعد شرایط علی، پتانسیل های درآمدزایی بومی، موقعیت ژئوپلیتیک و نیاز به کاهش وابستگی بودجه ای به عنوان محرک های اصلی استقلال مالی شناسایی شدند. شرایط زمینه ای شامل ساختار اقتصادی محلی، زیرساخت های فیزیکی و سرمایه اجتماعی بودند که بستر اجرای راهبردها را فراهم کردند. در مقابل، شرایط مداخله گر نظیر ثبات قوانین بالادستی، بروکراسی داخلی و شفافیت گزارشگری نقش تسهیل گر یا بازدارنده ایفا کردند. مهم ترین راهبردها شامل تنوع بخشی به سبد درآمدی، مدل سازی مشارکت مدنی، برندسازی شهری و بهینه سازی مدیریت دارایی ها بودند که نهایتا به پیامدهایی چون پایداری جریان نقدینگی، افزایش خوداتکایی نهادی و توسعه پایدار منطقه ای منجر شدند.