گردشگری روستایی میتواند در توانمندسازی مردم محلی و توسعه منابع انسانی، تنوع بخشی اقتصادی و رشد آن، خلق فرصت‌های شغلی، حل معضل بیکاری، ارتقای استانداردهای زندگی از طریق تأمین خدمات اجتماعی و پرکردن شکاف بین نواحی شهری و روستایی در زمینههای مختلف و کاهش مهاجرت روستایی به کلان شهرها نقش عمدهای داشته باشد. هدف از تحقیق پیش رو ارزیابی اثر گردشگری پایدار بر توسعه اقتصادی مناطق روستایی است. افزایش سطح آگاهی اجتماعی و ایجاد روابطی گسترده بین جامعه میزبان و مهمان باعث جلوگیری از مهاجرت بیرویه و توسعه پایدار میشود. روش تحقیق این پژوهش علمی است گردآوری دادهها از نوع توصیفی است. این تحقیق به این سؤال که روستا به عنوان مقصد گردشگری به چه میزان بر توسعه اقتصادی جوامع محلی تأثیر میگذارد پاسخ می‌دهد. برای جمع آوری اطلاعات از روشهای کتابخانهای و میدانی در روستای مورد مطالعه استفاده شده است. پرسش‌نامه بین حدود صد نفر از ساکنین روستای مورد مطالعه پخش شده است. براساس یافتههای تحقیق، میتوانیم با ایجاد جاذبههای توریستی جدید مانند پیست دوچرخه سواری و سایت ورزشهای هوایی که جزئی از پتانسیلهای روستا است. نتیجه‌گیری از تحقیق حاضر نشان داد با ایجاد جاذبه‌های توریستی، سرمایه‌گذاران بیشتری هم مشتاق به سرمایه‌گذاری در این زمینه‌ها پیدا خواهند شد و این خود منجر به ورود گردشگران بیشتر برای روستا خواهد شد و در نتیجه‌ی ورود گردشگر مشاغل محلی مانند رستوران‌ها، اقامتگاه‌ها، کشاورزی و ... توسعه می‌یابد.