1
دانشجو دکتری مدیریت صنعتی گرایش تولید و عملیات دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
2
دانشیار دانشگاه تهران
چکیده
شیوع کووید19 ساخت زنجیرههای تأمین انعطافپذیر را تسریع کرده است و دیجیتالی شدن زنجیره تأمین بهتدریج بهعنوان ابزاری توانمند برای این منظور شناخته میشود. بااینوجود، محققان عموماً موافق هستند که مطالعات تجربی بیشتری در مورد اینکه چگونه دیجیتالسازی میتواند انعطافپذیری زنجیره تأمین را در مراحل مختلف تسهیل کند و عملکرد زنجیره تأمین را در یک محیط بسیار نامطمئن افزایش دهد، باید انجام شود. برای تکرار این فراخوان، این مطالعه یک مکانیسم تأثیر نظری "دیجیتالی شدن زنجیره تأمین → انعطافپذیری زنجیره تأمین → عملکرد زنجیره تأمین" توسعه میدهد. روابط پیشنهادی با استفاده از دادههای نظرسنجی جمعآوریشده از شرکت تولیدی بهروز تأیید میشوند. نتایج به شناسایی مسیرهایی کمک میکند که دیجیتالی شدن و انعطافپذیری زنجیره تأمین برای بهبود عملکرد زنجیره تأمین در یک محیط آشفته طی کند. نقشهای مختلف سه قابلیت انعطافپذیری زنجیره تأمین، یعنی قابلیت جذب، قابلیت پاسخ (در حین اختلال)، و قابلیت بازیابی (پس از اختلال)، که بهطور متفاوتی بر عملکرد زنجیره تأمین تأثیر میگذارند، برجسته شدهاند. علاوه بر این، مشخص شد که دیجیتالی شدن میتواند تأثیر متفاوتی بر این سه قابلیت انعطافپذیری زنجیره تأمین از طریق جنبههای مختلف منابع و اقدامات تنظیم ساختاری داشته باشد. یافتهها همچنین نقش واسطهای قابلیت جذب، قابلیت پاسخ و قابلیت بازیابی بین دیجیتالی شدن و عملکرد زنجیره تأمین را تائید میکنند. در طول بحران، دیجیتالی شدن زنجیره تأمین میتواند مقرونبهصرفه بودن را افزایش دهد، کارایی اطلاعات و ارتباطات را افزایش دهد و انعطافپذیری زنجیره تأمین را برای دستیابی به عملکرد بهتر ارتقا دهد
